Δεν μπορώ να παρουσιάσω παρα δικαιολογίες που εδώ και ένα χρόνο δεν είχα δεί το ''Μαυρο Λιβάδι''του Μαρινάκη.Και το λέω διότι τέτοιες ταινίες στην χώρα μας εάν δεν υποστηριχθούν απο εμάς απο ποιούς θα ακουστούν?Απο τον Ηλία του 16ου ή απο τους fan του Χωραφά,της Ζυγούλη,της Μακρυπούλια και του Φιλιππίδη? Ελλάδα-Οθωμανική αυτοκρατορία γύρω στα 1650.Ενα απομακρυσμένο γυναικείο Μοναστήρι(το Παλαμήδι στο Ναυπλιο σκηνοθετημένο όπως δεν το έχουμε ξαναδεί)η μοναχή Ανθή,ο τραυματισμένος-λιποτάκτης Γενίτσαρος(,ένα συγκλονιστικό μυστικό,η φλόγα ανάμεσα τους και η φυγή στην φύση που οργιάζει γύρω τους.
Εδώ δεν θα μάθουμε για το παιδομάζωμα,θα μάθουμε για τις συνέπειες του να μεγαλώνουν δύο άνθρωποι ξεχωριστά σε μιά ζωή προδιαγεγραμμένη,ενάντια στα θέλω τους και τι γίνεται όταν σμίξουν αυτές οι ψυχές.
Εικαστικά άρτιο,με μία διεύθυνση φωτογραφίας που θα ζήλευαν πολλές ευρωπαικές παραγωγές,λυρισμός και ένας σκηνοθέτης που τολμά και πετυχαίνει(λιγότερο στις σκηνές πλήθους με τις μοναχές που εκεί είναι λίγο αμήχανος)στα γκρό πλάν των ηθοποιών και στις σκηνές στην φύση οπου εκμεταλεύεται κάθε τι κινηματογραφικό(τα Βουνά της Ηπείρου θυμίζουν Herzog και Fitzkaraldo).
O Χρήστος Πασσαλής(Κυνόδοντας,Χώρα Προέλευσης)στον ρόλο του Γενίτσαρου είναι εξαιρετικός ακόμα και στις υπερβολικές αντιδράσεις του στην μεγάλη αποκάλυψη της ταινίας αλλά και η Σοφία Γεωργοβασίλη κάνει τα πάντα να σταθεί όρθια σε έναν ρόλο τόσο μεγάλη πρόκληση.Στις σκηνές της Μονής η Δέσποινα Μπεμπεδέλη ως ηγουμένη δίνει ένα μεγαλύτερο κύρος στο όλο εγχείρημα.
Πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του ''μικρομηκά''Βαρδή Μαρινάκη(απόφοιτος του National Film School δια χειρός Stephen Frears) που κάνει το μεγάλο του πέρασμα και τελικά αξίζει όχι μόνο την προσοχή μας αλλά και την υποστήριξη μας.O ίδιος όπως είπε'' Το μήνυμα που εκφράζει το Μαύρο Λιβάδι είναι ότι η αγάπη και η αθωότητα υπερισχύουν πέρα από τους περιορισμούς που θέτει η κοινωνία, όπως η εθνικότητα, η θρησκεία,ο πόλεμος και το φύλο''.
